عمليات پدافندی فاو و بمباران گسترده‌ی شيميايی

نامه الکترونیک چاپ PDF

پیشکسوت: منطقه فاو از زمان تصرف توسط رزمندگان اسلام و تثبيت مواضع كه حدود 75 روز طول كشيد تا 28 فروردين ماه سال 1367،  فعاليت خاصي را از دو طرف شاهد نبود؛ اما به خوبي قابل درك و پيش‌بيني بود كه عراق در صورت دستيابي به توانايي لازم، حساس‌ترين مواضع را مورد هدف قرار خواهد داد.

بنابراین، وضعيت مواضع پدافندي خودي در فاو، نامناسب بودن منطقه جهت استقرار طولاني، نداشتن جاده مواصلاتي و متكي بودن به پل هاي نصب شده بر روي رود اروندرود -كه حتي با آتش توپخانه نيز ممكن بود منهدم گردد-، عراق را بر آن داشت تا با استفاده از وضعيت سياسي و بحران ايجاد شده توسط آمريكا در خليج فارس مبدا حملات سراسري خود را در سال پاياني جنگ، در منطقه فاو قرار دهد.

به این ترتیب می توانست با تك شيميايي گسترده، آتش فوق العاده توپخانه و انهدام پل هاي روي اروند، شهر فاو را تصرف کرده و تنها حادثه قابل تبليغ بعد از جنگ را براي خود رقم زده و حملات بعدي را طرح ريزي کند.

حمله سپاه هفتم، گارد رياست جمهوري و يگان هاي دريايي عراق در اين منطقه با هدف بازپس گيري شهر فاو، تامين اروندرود و وارد كردن فشار به ايران جهت قبول كردن قطعنامه 598 با نام توكلنا علي الله صورت پذيرفت.

در عمليات پدافندي فاو دشمن توانست بعد از بمباران شيميايي و قطع پل هاي ارتباطي، منطقه فاو را تسخير کند.

كم بودن اسراي ايراني در اين عمليات به خوبي نشان داد كه دشمن بعد از شخم زدن زمين با توپخانه و بمباران شيميايي و هوايي وارد منطقه شده است.

برآورد عمومي ميزان سلاح شيميايي به كار گرفته شده در اين حمله سه برابر وسعت منطقه فاو بوده كه مي‌توانست در حد غيرقابل تحملي براي هر موجود زنده، هوا و زمين را آلوده کند.

از تلفات و ضايعات دشمن در اين حمله گزارشي به دست نيامده است.

نظرات کاربران


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به سایت پیشکسوتان جهاد و شهادت می باشد.

info@pishkesvat.ir